Nan û xwê
Ekmek ve tuz — paylaşım sembolü
Nan û xwê, herî kevin nîşana mêvanperweriya kurdî ye. Gava mêvan tê malê, pêşî nan û xwê tê pêşkêş kirin — ev wateya peyman û ewlehiyê dide.
Gotin: "Em nanê hev xwarine" tê wateya: em birayên hev in, em ji hev re xwedî derdikevin. Ji wê demê û pê ve, kes destê xwe nade aliyê wê malê.
Cure: Nanê tenûrê, nanê sêlê, nanê savêj — her herêm xwedî cureyê xwe ye. Xwê li gor herêmê: xwêya çiyê (Sêmêl), xwêya behrê (Wan).
Ekmek ve tuz, Kürt misafirperverliğinin en eski sembolüdür. Misafir eve gelince ilk önce ekmek ve tuz sunulur — bu, antlaşma ve güvenlik anlamına gelir.
Söz: "Em nanê hev xwarine" (Birbirimizin ekmeğini yedik) cümlesi şu anlama gelir: biz kardeşiz, birbirimizi koruruz. O andan sonra kimse o eve kötülük yapamaz.
Çeşitler: Tandır ekmeği, sac ekmeği, savêj ekmeği — her bölgenin kendine has türü vardır.
Arka plan
Nan û xwê geleneği Mezopotamya kökenlidir, 4000 yıl öncesine kadar gider. Aynı gelenek Asurî, Ermeni ve Süryani halklarında da görülür — bölgenin paylaşılan mirası.
Naveroka çandî bi deng û pratîkê di sepanê de.
Di sepanê de