Kade
Kade — yolcu ekmeği
Kade, nanê yêkpar yê ziwakirî ye, ji ardê genim û nikê piçûk ê xwêyî. Ji bo rêwîtiyên dirêj û şivanên çiyê amade dibe — meh û salan jî nayê xirakirin.
Awayê amadekirinê:
1. Hevîr ji ard, av û xwê tê çêkirin (bê hevîr-îxlas).
2. Bi destê tê yek-li-yek belav kirin, gelek tenik.
3. Li ser sêlê an di tendûrê de tê pijandin heta ku qarçik bibe.
4. Tê hejmartin û di torbeyên kanê de tê parastin.
Çand: Şivanên çiyê meh-mehan bi kadê dijîn. "Kadeyê dilê min" wek nîşana mertaliya kar û barê çiyê tê hesibîn.
Kade, mayasız kuru ekmektir; tam buğday ununa az tuz eklenerek yapılır. Uzun yolculuklar ve dağ çobanları için hazırlanır — aylar hatta yıllar bozulmadan kalır.
Hazırlama:
1. Hamur un, su ve tuzdan (mayasız) yoğurulur.
2. Elle ince ince açılır, çok ince.
3. Saç üzerinde veya tandırda gevrekleşene kadar pişirilir.
4. Sayılır ve keten torbalarda saklanır.
Kültür: Dağ çobanları aylarca kadeyle yaşar. "Kalbimin kadesi" deyimi dağ emeğinin sembolüdür.
Arka plan
Kadenin ortaya çıkışı transhumance (yaylacılık) kültürüyle ilgilidir. Aynı geleneği Anadolu Yörükleri "yufka", İran göçebeleri "lavaş" adıyla yaşatır — Kürt kadesinin farkı tuz oranı ve saç pişirme süresidir.
Naveroka çandî bi deng û pratîkê di sepanê de.
Di sepanê de