Kela Dimdimê
Dimdim Kalesi
Dimdim, keleheke Kurd li herêma Bradostê ye, li rojavayê Gola Urmiyê. Di salên 1608–1610an de, Mîr Xanê Lepzêrîn, mîrê Bradostê, li hember padîşahê Îranê Şah Abbasê Yekem berxwedan da.
Li kelehê, Mîr Xan û hevalên xwe zêdetirî du salan li ber hêzên mezin ên Îranê sekinîn. Dijmin ava wan qut kir, lê Kurd teslîm nebûn. Di dawiyê de, kel hat dagîrkirin — lê tu yek ji parêzvanên wê nesilandin: hemû heta mirinê li ber xistin.
Destana Dimdimê di dengbêjiya Kurmancî de bi salan hatiye gotin; sembola berxwedana Kurdî ya li hember zordestiyê ye.
Dimdim, Bradost yöresinde, Urmiye Gölü'nün batısında yer alan bir Kürt kalesidir. 1609–1610 yıllarında Bradost Beyi Emir Han Lepzerîn ("altın pençe"), İran Şahı I. Abbas'a karşı direndi.
Han Lepzerîn ve yoldaşları kalede iki yıldan fazla süre boyunca İran'ın büyük kuvvetlerine direndiler. Düşman sularını kesti, ama Kürtler teslim olmadı. Sonunda kale düştü — ama tek bir savunucu teslim olmadı: hepsi ölene kadar savaştılar.
Dimdim destanı yıllarca Kurmancî dengbêjlerinde söylendi; Kürt'ün zulme karşı direnişinin simgesidir.
Arka plan
Kela Dimdimê, Kürt tarihinde direnişin en önemli simgelerinden biridir. Destanın yazılı versiyonları Mele Mehmûdê Bazîdî ve sonrasında Ereb Şemo tarafından 20. yüzyılda kitaplaştırılmıştır. Bugün hâlâ Bradost dengbêjleri bu destanı icra eder.
Naveroka çandî bi deng û pratîkê di sepanê de.
Di sepanê de