Zembîlfiroş
Zembilfiroş (Sepetçi)
Zembîlfiroş, zilamekî dîndar û xebatkar bû; ji avdarî û heske zembîl çêdikirin û difirotin. Jina wî gelek delal bû; digel vê, Zembîlfiroş her di xebatê û duayê de bû.
Jina mîrekî zewicî, dilê wê ket Zembîlfiroş. Di odeya xwe de ew xapand, lê Zembîlfiroş berxwedan da û direviya. Jina mîr ji lêkolîna dilê xwe şerm kir; Zembîlfiroş jî ji şerê giyanê xwe ve herikî û li ser riya xwe mir.
Destan di dengbêjiya Kurmancî de tim wekî kilameke pakiyê hatiye gotin. Tara Jaff, Şivan Perwer, Nezahat û gelek dengên din ew vegotin.
Zembilfiroş, dindar ve çalışkan bir adamdı; söğüt ve saman dallarından sepet örüp satardı. Karısı çok güzeldi; buna rağmen Zembilfiroş sürekli çalışır ve ibadet ederdi.
Bir beyin karısı Zembilfiroş'a âşık olur. Odasında onu baştan çıkarmaya çalışır, ama Zembilfiroş direnip kaçar. Bey'in karısı kendi kalbinin arzusundan utanır; Zembilfiroş da kendi ruhsal savaşından tükenip yolda ölür.
Destan Kurmancî dengbêj geleneğinde daima bir iffet klamı olarak söylendi. Tara Jaff, Şivan Perwer, Nezahat ve daha birçok ses bu destanı icra ettiler.
Arka plan
Zembîlfiroş destanı, İslâmî dindarlıkla Kürt halk ahlâkının birleştiği bir metindir. Yazılı en eski versiyon Feqiyê Teyran'a atfedilir (17. yy). Modern dönemde Tara Jaff'ın yorumu en bilinen kayıtlardandır.
Naveroka çandî bi deng û pratîkê di sepanê de.
Di sepanê de