Derwêşê Evdî û Edûle
Derviş Abdi ve Edule
Derwêşê Evdî, şervanek ji aşîreta Mîlan ê herêma Rihayê bû; bi pêlwaniya xwe û dengê xwe yê helbestî tê naskirin. Edûle, keça mîrê aşîretê bû; ew herdu evîndarê hev bûn.
Lê zemanê şer bû: dijminê aşîretê — aşîreta Şeddadiyan — hêrîşek mezin kir. Derwêşê Evdî bi cesaret li hember wan şer kir, lê bi birîneke kûr ket. Edûle, ji evînê û dilxemîniyê, hilbeza ser birînê çû û bang li Derwêş kir:
"Derwêşê min, çavên te wekî du hêlîn in…"
Derwêş mir; Edûle jî nedijiya. Destana wan bi dengbêjên Rihayê û Siwêregê hatiye gotin.
Derviş Abdi, Urfa yöresi Milan aşiretinden bir savaşçıydı; pehlivanlığı ve şairane sesiyle tanınırdı. Edule, aşiret beyinin kızıydı; ikisi birbirini seviyordu.
Ama savaş çağıydı: aşiretin düşmanı — Şeddadîler aşireti — büyük bir saldırı düzenledi. Derviş Abdi cesaretle savaştı, ama derin bir yara aldı. Edule, aşktan ve kederden, yaranın başına koştu ve Derviş'e seslendi:
"Dervişim, gözlerin iki yuva gibi…"
Derviş öldü; Edule de yaşamadı. Destan Urfa ve Siverek dengbêjleri tarafından söylenegeldi.
Arka plan
Derwêşê Evdî destanı, 19. yüzyıl ortası Kurmancî sözlü edebiyatının güçlü bir örneğidir. Mehmûd Berazî'nin "Edûlê" isimli kilamı bu destanı modern döneme taşıdı. Siverek-Urfa dengbêj okulunun ayırt edici eserlerindendir.
Naveroka çandî bi deng û pratîkê di sepanê de.
Di sepanê de