Feqiyê Teyran — Şêxê Senan
Feqiyê Teyran — Şêxê Senan'dan
Ji destana "Şêxê Senan" (sedsala 17):
"Şêx hat li Ka'beyê, lê dilê wî ne li Ka'beyê bû
Şêx hat li mihrabê, lê hêvîya wî ne li mihrabê bû
Yek keçek hebû ji welatê Romê
Çavên wê reş, porê wê zer, dilê min winda kir...
Mirîd gotin: 'Şêxê me, çi tê serê te?'
Got: 'Evîn rê û dîn dişikîne
Lê di dawiyê de gewreya Xwedê dimîne
Heqîqet evîn e — ne dîn, ne pergal, ne raman'"
— Feqiyê Teyran (1590–1660), bi vî awayî mesnewîya Şêx
Senan ya tesewufî nivîsî. Wek çîroka Atarê Nîşaburî, lê bi
hesta xwerû ya Kurdî.
"Şeyh Senan" destanından (17. yy):
"Şeyh Kâbe'ye geldi, ama kalbi Kâbe'de değildi
Şeyh mihraba geldi, ama umudu mihrapta değildi
Romalı bir kız vardı
Gözleri siyah, saçları sarı, kalbimi kaybettim...
Müritler dedi: 'Şeyhimiz, başına ne geldi?'
Dedi: 'Aşk yolu ve dini parçalar
Ama sonunda Tanrı'nın azameti kalır
Hakikat aşktır — ne din, ne düzen, ne düşünce'"
— Feqiyê Teyran (1590-1660), bu şekilde Şeyh Senan'ın
tasavvufi mesnevisini yazdı. Attar-ı Nişaburi öyküsü gibi,
ama saf Kürt duygusuyla.
Arka plan
Feqiyê Teyran'ın "Şêxê Senan"ı 1.500 beyt civarındadır. Klasik Kürt tasavvuf edebiyatının başyapıtıdır. Hem Kurmancî hem Soranî bölgelerinde okutulur. Mela Mahmûdê Beyazîdî 19. yüzyılda eseri derleyerek günümüze ulaştırdı.
Naveroka çandî bi deng û pratîkê di sepanê de.
Di sepanê de