Goran — Beheşt û Bîranîn
Goran — Cennet ve Anı
Ji Goran (1904–1962), helbesteke nûjenist a Soranî:
"Beheşt ne li ezmanan e
Beheşt li welêt e — di şopa pîran
Beheşt li deryaya çavên dayîkê ye
Beheşt li dilê yekîya ku tu jê hez dikî
Bîranîn ne tenê dîrok e
Bîranîn ronî ye, ku jiyana niha ronî dike
Bîranîn dengê dengbêjan e
Ku ji nav qebran ber bi rojê ve diçe
Em yên bi bîranîn dijîn
Em ne tenê di niha de ne — em di her dem de ne"
— Goran, bavê helbesta nûjen a Soranî. Bi şikandina formên
klasîk û bikaranîna metaforên hêsan, helbesta Kurd ber bi
sembolîzma rojavayî ve bir.
Goran'dan (1904-1962), modernist bir Soranî şiir:
"Cennet göklerde değildir
Cennet vatandadır — yaşlıların izinde
Cennet annenin gözlerinin denizindedir
Cennet sevdiğin birinin kalbinde
Anı sadece tarih değildir
Anı bir ışık, şu anki yaşamı aydınlatan
Anı dengbêjlerin sesidir
Mezarlardan güneşe yürüyen
Biz anılarla yaşayanlarız
Biz sadece şu anda değiliz — her zamanlardayız"
— Goran, modern Soranî şiirinin babası. Klasik formları
kırarak basit metaforlar kullanmasıyla Kürt şiirini batı
sembolizmine taşıdı.
Arka plan
Goran'ın "Beheşt û Bîranîn" eseri 1950'de Süleymaniye'de yayımlandı. Şair, klasik Soranî divan formlarını terk eden ilk büyük isimdir. Soranî modernizminin kurucusu olarak tanınır. Şêrko Bêkes ve Bextiyar Elî onun mirasını sürdürür.
Naveroka çandî bi deng û pratîkê di sepanê de.
Di sepanê de