Diyalog

Malbat Tê

Aile Geliyor

Sahne: Hasan ve ailesi büyükannenin evini ziyaret ediyor. Kapıda karşılaşıyorlar.

Kürt kültüründe aile ziyareti en kutsal toplumsal ritüellerden biri. Kapıdan girildiğinde büyüklere önce selam verilir. Ziyarette hediye getirmek zorunlu sayılır.

Kur

Silav, dêyê! Bi xêr hatîn?

Merhaba anneciğim! İyi misin?

Nîşe: "Bi xêr hatîn?" burada "nasılsın" anlamında kullanılır.

Dapîr

Bi xêr hatîn, malbato! Werin hundurê!

Hoş geldiniz, ailem! İçeri gelin!

Nîşe: "Malbato" = ailem (sevgi hitabı). "Hundurê" = içeri.

Bûk

Pîrê, tu çawa yî? Roja te baş be!

Büyükanne, nasılsın? İyi günler!

Nîşe: "Roja te baş be" = günün iyi olsun.

Çand: Gelin büyükanneye "pîrê" der — "dêyê" değil.

Dapîr

Ez baş im, keça min. Spas. Zarokên we çawa ne?

İyiyim kızım. Teşekkürler. Çocuklarınız nasıl?

Nîşe: "Zarokên we" = çocuklarınız (zarok + -ên çoğul + we sizin).

Çand: "Keça min" — büyükanne gelini de "kızım" diye hitap eder.

Kur

Hemî baş in, spas. Dêyê, ev ji bo te ye.

Hepsi iyidir, teşekkürler. Anneciğim, bu sana.

Nîşe: "Ji bo te" = senin için.

Çand: Ziyarette hediye getirmek Kürt geleneğinde zorunlu sayılır.

Dapîr

Çi ye ev? Pêwîst nebû! Gelek spas, kurê min.

Bu ne? Gerekmezdi! Çok teşekkürler, oğlum.

Nîşe: "Pêwîst nebû" = gerekmezdi. Native Kurmancî tercihi; "lazim" Arapça-Türkçe alıntısı, eşdeğer ama daha az saf.

Çand: "Pêwîst nebû!" demek kibarlık gereği — hediyeyi memnuniyetle alıyor.

Dapîr

Hemî rûnin! Ez ê çayekê çêkim.

Hepiniz oturun! Çay yapayım.

Nîşe: "Hemî rûnin!" = hepiniz oturun (çoğul emir).

Diyalogê bi deng guhdarî bike û pratîk bike.

Sepanê veke