Diyalog
Li Sifrê
Sofrada
Sahne: Akşam yemeği vakti. Anne pişirdi, hep birlikte sofraya oturuyorlar.
"Nan û xwê" — ekmek ve tuz — birlikteliğin simgesi. "Destê te xweş be!" yemekten önce söylenen zorunlu saygı. Büyükler önce alır, küçükler bekler.
Dê
Werin, werin! Xwarin amade ye!
Gelin, gelin! Yemek hazır!
Nîşe: "Werin!" = gelin (çoğul emir). "Amade ye" = hazır.
Kur
Destê te xweş be, dayê!
Elinize sağlık, anneciğim!
Nîşe: "Destê te xweş be" = elinize sağlık.
Çand: Yemek yapana ilk söylenen söz — atlamak büyük ayıp sayılır.
Dê
Ser çavan, kurê min! Rûne, rûne.
Baş üstüne, oğlum! Otur, otur.
Nîşe: "Ser çavan" = baş/gözler üstüne — teşekküre kibar yanıt (standart Kurmancî).
Bav
Çi xwarin e? Germ e?
Ne yemek var? Sıcak mı?
Nîşe: "Çi xwarin e?" = ne yemek? "Germ e?" = sıcak mı?
Dê
Goşt û birinc. Erê, germ e!
Et ve pilav. Evet, sıcak!
Nîşe: "Û" = ve. "Goşt û birinc" = et ve pilav.
Çand: Pilavlı et Kürt sofrasında en onurlu yemektir.
Kur
Ez gelek birçî me!
Ben çok açım!
Nîşe: "Birçî" = aç (yiyecek anlamında). "Gelek" = çok.
Dê
Bixwe, bixwe! Nan jî heye.
Ye, ye! Ekmek de var.
Nîşe: "Bixwe!" = ye! (emir). "Jî heye" = de var.
Çand: "Bixwe, bixwe!" derken yemek zorlamak Kürt misafirperverliğidir.
Kur
Dayê, av heye?
Anneciğim, su var mı?
Nîşe: "Dayê" = anneciğim (vokatif/sevgi hitabı). Native günlük konuşmada en sık kullanılan; "Dêyê" daha edebî/şiirsel. "Av heye?" = su var mı?
Dê
Erê, li cem te ye. Av sar e.
Evet, yanında. Su soğuk.
Nîşe: "Li cem te" = yanında. "Sar e" = soğuk.
Kur
Xwarin gelek xweş bû! Destê te xweş be, dayê.
Yemek çok güzeldi! Elinize sağlık, anneciğim.
Nîşe: "Xweş bû" = güzeldi (geçmiş zaman, bûn).
Dê
Ser çavan! Nûş be!
Baş üstüne! Afiyet olsun!
Nîşe: "Nûş be" = afiyet olsun (yemek sonrası).
Çand: "Nûş be" Farsça kökenli — Kurmancîde çok yaygın.
Diyalogê bi deng guhdarî bike û pratîk bike.
Sepanê veke