Diyalog
Bi Telefon
Telefonda
Sahne: Zeynep annesiyle telefon görüşüyor. Uygulamadan öğrendiklerini ilk kez deniyor.
Telefon, asimile neslin büyüklerle dil kurduğu en pratik alan. Anne çocuğunun Kurmancî konuşma çabasını görünce duygulanır. Hata yapmak normal — anlaşmaya çalışmak yeterli.
Keç
Silav, dêyê!
Merhaba anneciğim!
Nîşe: "Dêyê" = anneciğim (sevgi hitabı).
Dê
Silav, keça min! Tu çawa yî?
Merhaba kızım! Nasılsın?
Keç
Ez… ez baş im. Tu çawa yî?
Ben… ben iyiyim. Sen nasılsın?
Nîşe: Duraksama normaldir — öğrenci yeni başladı.
Dê
Baş im, spas! Keça min Kurmancî dipeyive!
İyiyim, teşekkürler! Kızım Kurmancî konuşuyor!
Nîşe: "Dipeyive" = konuşuyor (peyvîn fiili).
Çand: Annenin sürprizi ve sevinci — asimile çocuğun dili konuşması en büyük armağan.
Keç
Erê, dêyê! Ez Kurmancî hîn dibim. Zehmet e, lê xweş e!
Evet anneciğim! Kurmancî öğreniyorum. Zor ama güzel!
Nîşe: "Hîn dibim" = öğreniyorum. "Lê" = ama.
Dê
Gelek xweş e, keça min. Keyf xweş î?
Çok güzel kızım. Keyifli misin?
Nîşe: "Keyf xweş î?" = keyifli misin? (keyf xweş + bûn 2.tekil -î)
Keç
Erê, keyf xweş im! Dêyê, sibê em tên malê.
Evet, keyfim yerinde! Anneciğim, yarın eve geleceğiz.
Nîşe: "Keyf xweş im" = keyfim yerinde. "Em tên" = geliyoruz.
Dê
Gelek baş! Bi xêr werin!
Çok güzel! Hoş gelin!
Nîşe: "Bi xêr werin" = hoş gelin (çoğul).
Keç
Spas, dêyê. Xatirê te!
Teşekkürler anneciğim. Güle güle!
Dê
Xatirê te, keça min. Ji te hez dikim!
Güle git kızım. Seni seviyorum!
Nîşe: "Ji te hez dikim" = seni seviyorum.
Çand: Kürtçede "hez dikim" söylemek — yıllarca söyleyememenin ardından ilk kez.
Diyalogê bi deng guhdarî bike û pratîk bike.
Sepanê veke