Gotinên Pêşiyan bi tîpa “J”

Jev direvin, roja reve tev direvin

Je direvim pe digerim. (Je revim, pe gerim)

Je erzan xilas bu

Je ket, pe ket

Je re kap naye avetin

Je re sîr qelandiye

Je xwîn vedirese

Jijo destê xwe, ser çelike xwere birîya û gotîya:çika şahîka

Jina an mal u mer, an tevir u ber

Jina bira weke gura

Jina diya du dotan, dide xwe du lotan ne li vir ne li Cizîra Botan

Jina kofî u kitan

Jina mere çe ye, dine je re de ye

Jina mere xerabe, him diz e, him qaw e

Jina ne delal, çavê mirov diêşine, jina delal dilê mirov diêşine

Jina xelke ramusanek, hespa xelke meydanek

Jinbave jina bave, birçîme ber dolabe

Jine dil kir dîwar qul kir

Jine dil kir mere xwe sil kir

Jine ruhike, daye huhuke (buxuke)

Jinike got mela: "Mehra min mehkem nebire, ez (yeka) destpe nesekinîme."

Jinikê mêra nênikê mêran e

Jin biriye, he qelen nebiriye

Jin çav li der e, mer xwelî li ser e

Jin çun hewara, mer ketin kewara

Jin derkete ser serî, de avete ber derî

Jin hene wek mirîska kor in

Jin heye zeviya li ber gund e

Jin jin gotî mer mer gotî

Jin jî hene, jan jî hene, melhema dilan jî hene

Jin jî henin, jinkok jî henin

Jin qeleh e, mêr girtî ye

Jin u mer ser kirin, kemaqilan je bawer kirin

Jin u mer, tevir u ber

Jiyana rojekîye bi rûmet, ji jiyana salaye bi koletî çêtire

Jiyanek nemir nejî dijî

Ji axe pirttir tune ye, mar bi qinyat dixwe

Ji barane revîm, kete ber zîpike

Ji barane revîm, li teyroke qelibîm

Ji behre xilas bu, di çem de xeniqî

Ji beriya emre xwe xeber dide

Ji beriye te ji min sîr dixwaze

Ji ber barane çu ber zîpike (teyroke)

Ji ber dilope çu ber merzibe

Ji ber serî neçu heya sibe

Ji betalî bi sere kîre xwe re dilîze

Ji betalî kera bave xwe da ber dasan (ber keran)

Ji bine sola xwe re beje

Ji bitrî hatiye beran

Ji bo çile dixwe kule

Ji bo çile xwe dike (kiriye) gile

Ji bo gurzek gîha, lodeke disewitîne

Ji bo keçeke lihefeke disewitîne

Ji bo miriyen xelke me pore xwe veru, miriyen me mirin me dest avete (ku) pore me nemaye

Ji bo nanekî avranekî (arvanekî) xera dike

Ji bo nefse, xwe daveje hepse

Ji bo xatire xatiran çu ser dine gawiran

Ji bo xatire xatiran, da bare qantiran

Ji bo xatire xweyî, mirov kevir naveje seyî

Ji çaven xwe bawer nekir

Ji çav ketiye

Ji çav reviye

Ji çîze derxist (derbas kir)

Ji delava ketin çirava

Ji derdan rih berdan

Ji dest derketiye naye

Ji dest derketiye (reviye)

Ji dest ketiye

Ji dest pesîra xwe dadisîne

Ji dest tistek naye

Ji deve ketiye hop hop je te

Ji deve re gotin: "xet"; got: "Ez nikarim qet."

Ji deve re gotin: "Ye (we) te bisînin dawete." Deve got: "Ev sutiye minî xwar ne layiqî daweta ye; yan we min bibin mese daran an ji bisînin Rewane birinc."

Ji deve re sol dikirin, jojî got pepe min jî

Ji deve wî/ we girt

Ji deve xwe revand

Ji dev gerandin ket

Ji dijminan re zare serîn, pista hisk

Ji dil re derbas dibe..

Ji dil xwîn dilop dike

Ji dur ve, di keça mîr ve

Ji erde heta esmîn neheq e

Ji ers u kurs xeberdide

Ji esîran esîra me, ji gundan gunde me, ji malan mala me, ji mala me jî ez u birayen xwe, le zede zede jî ez

Ji es be serî ar be je bawer neke

Ji evda re dost u yar e, ji min ra gure har e

Ji feleke re dikeve dewe

Ji feleke re xeberdide

Ji golike re gotin: "Eme boçika te je bikin ji kesîre nebeje." Golike got: "Ma ez nebejim we nebejin ka boçika te."

Ji gur birçîtir, ji mar tazîtir e

Ji gur re gotin: "Çima stuye te stur e?" Got: "Ez bi deste xwe dikim,

Ji gur u delegure re tu re nema

Ji hal ket

Ji hebek tirî meserekî çedike

Ji hekeke çedike qeyxaneke. (qeyxaneke çedike)

Ji hekîman re dive (dibe) du fincan yek kase xiraban, yek kase qencan

Ji helîne çu kulîne

Ji hersan ezmana ket

Ji hespe peya bu, li kere swar bu

Ji hespê dêhat li kerê nihişt

Ji hestire re dibejin çoke te xwarin, dibeje qedera min rast e

Ji hevdu re hevrîske ave çedikin

Ji hevdu re mer in, ji xelke re ber in

Ji hinekan re besbirlik e, ji hinekan re seferberlig e

Ji hirçekî du eyar dernayê

Ji hirçekî du eyar dernayê

Ji îne heya îne, çekir cila meîne, ew jî kin e, nagiheje ser qune

Ji jinan ji dotmam, ji suran sure Sam

Ji kaliye jî pîriye, mirin çetir e ji feqîriye

Ji kare jî, ji yare jî bu

Ji kefa mehuja (mewuja) dil çu guhuja

Ji kerbana xwîn le miçiqî

Ji kere waye ku manker horî ye

Ji kevire as girantir tune, bi mixekî radibe

Ji kewjale re gotin: "Tu çima xwar re ve diçî?" Got: "Keysa min hew je te."

Ji ke re dibejim "brawo", ji min re dibeje "bira xwaro."

Ji kirase cane xwe re ser e

Ji kirinen sex u melan, dîsa rehmet li cahilan

Ji kîse kirim, xwes dibirim

Ji kul u derda, ru u simbel berda

Ji mastî xelkê xwaştir e

Ji mejburî mirov goste kewan jî dixwe

Ji mela bangdan

Ji meran mere pesîn, ji hacetan simtiras

Ji mewujekî kergekî dikelîne

Ji mêra nav dimîne, ji ga çerm

Ji milkan as, ji jinan jinen sas, ji meran meren ne bide pes, ne bide pas

Ji milka as, ji sineta simtiras

Ji min ketiye, pesiya min dihere (diçe)

Ji min re bike, ji xwe re bibe

Ji mîrate re gotin: "Tu diçî kîdere?" Got: "Cîhe ku bikaribim bixim mîrate."

Ji nan u ave qut bu

Ji paniye xwîn nehatiye ku dil bisewite

Ji perxanen wî/ we girtiye

Ji peze pir, ma kavira kur

Ji piran pir, ji hindikan hindik

Ji qara kete bin bara

Ji qatutya (xeleya, tune buna) meran, nave dîkan danîn Evdirehman

Ji qehra xwe daveje behra

Ji qireja wî/ we mar vedirese

Ji qurane kirasek xwe kir dîsa ji kesî je bawer nekir

Ji re derketiye

Ji rovî fenaktir tune, ji eyare wî pîstir tune

Ji ruyan heynan, li simbêlan kirin

Ji ruye wî jehr dibare

Ji sed cîhî birîndar im, edî nikarim bejim sax im

Ji sere hefte heft bave te mezintir e

Ji sere xwe zedetir xeberdide

Ji serma (na) heken hesinî dike

Ji sîr tirsiya, pifî dew kir

Ji şorê nabêre rev gerek

Ji te hereket, ji xwede bereket

Ji tirsa kuçikan newere here gund dibe: "Sev res e."

Ji tirsa zirav le qetiya

Ji tivinge re nîsan, ji hespe re meydan

Ji tunebuna seran, rovî xwe nîsan dikin wek meran

Ji weliya perî, ji periya xwelî

Ji weyne jinan çiyaye Cudî xwar buye

Ji xelke re cîh u war e, ji min re erde sar e

Ji xelke re edet e, ji min re qebhet e

Ji xelke re jîr e, ji xwe re kor e

Ji xelkê re masîgiro ji xwe re kûsîgiro

Ji xezale bezatir tune, ew jî rizqe xwe dixwe

Ji xezalê bezatir nîne, ji rizqê xwe zêde naxwe

Jî ave re gotin: "Çima guse gus dikî?" Got: "Hevale min kevir e."

Jojî deste xwe çeliken xwe dide u dibeje: "pore wan çi nerm e."

Jujî tejiken xwe tîmar dikir u digot: "Ez qurbana purta we ya hevrisim bim."

Jina ne delal, çavê mirov diêşine, jina delal dilê mirov diêşine

Jin kelehe mêr girtiye

Jinê rind u merê bihiş belayê serê gunde

Ji bêkesî, got nêrî go keso

Ji evîndarekî pirs kirin: "Tu ji bo çi digirî?" Got: "Ji bo kenê dawiyê."

Ji her hesinî şûr çênabin

Ji hirçikê du eyar dernayên

Ji pira pir diçe, ji hindika hindik

Ji qantir re gotin: "Bavê te kî ye?" Got: "Xalê min hesp e!"

Ji rovî fenektir tune, ji eyarê wî pîstir tune

Ji xelkê re masîgiro, ji xwe re kûsîgiro