Gotinên Pêşiyan bi tîpa “K”

Kala dide piçenge

Kalbune li min kar kir, xortaniye mala xwe li cem min bar kir, qîza ruye xwe ji min guherî, buka dile xwe ji min sar kir

Kale benefsî, pîre bekesî herduyan li hev pirsî

Kalo ji min dur here, fiskîniya poze te te

Kal e, le gale-gal e

Kana aqil e

Kaniya dilan, ciwata cahilan

Kaniya ku tu avê jê vexwî kevira na avêjê

Kanya ku tu avê jê vexwi kevra navêjyê

Kape wî mîr hatiye

Kara li şunê bizinê li mexelê

Kara li şunê bizinê mexelê

Kara te ji min ra, kerema Xwede ji te ra

Kare min bi xelkano, cane min bi heseno, male min bi talano

Kare ne ji min ra, baye wî di sere min ra

Kare xwe bi xelke kir, bi nave xwe kir

Karê ne ji min re bayê wê di ser min re

Karê ne ji mire bayê wê di ser mire

Karkirê xwe me, şîrinê xelkê me

Karoz-karoz, dîsa kere boz

Kar ket bertila, gu ket (agir ket) rewsa feqîra

Kar şêr e, wextê dest lê dikî, dibe rovî

Kasa xwe kasa dikisînim, ji mamanan (hevalan) namînim

Kavir lîstin Mipîra, seri hekandin

Kaxeza gur e, ne kes dixwîne, ne kes guhe xwe dide

Kaye u dan tev li hev dike

Ka bare wî ceh e an genim e?

Ka çu, ma dan

Ka ne ya te ye, ma kadîn jî ne ya te ye?

Ka (kaya) kevn u teze dide ba. (Be)

Kebaniya jehatî bila nîve qeliye jî bixwe

Kebanî bun sise, kodik li ber se

Keça bi Dîna, biçerîne

Keça gan nîsandayê didan

Keça gan nîsan-daye didan

Keça gan nîşandayê diran

Keça mîran bi qelenê gavana nayê

Keça mîran bi qelenê gavana nayê

Keçelo mu bi sere te nîne, got: "Keziyen xaltiya min li qune dikevin."

Keçelo nave min nave te, kume min sere te

Keçel bi pereyê xwe helawê dixwe

Keçe ha keçe çike min di keçe de ma

Keçe ha keçe çi di keçe de ma

Keçika be bav, çiyaye be av

Keçika be de wek çiyaye be re

Keçika li ser kere berî xwe tuyî min kir

Keçik çune halhala, zik tijî, turik vala

Keçkê bêbav çiyayê bêav

Keç u kuren male, gula de u bave

Keda helal dibe mû naqete, keda haram bibe weris ji diqete

Keda helal dibe mû naqete, keda heram bibe werîs jî diqete

Ked kiro, keda xwe nexwaro

Kefa me bi xunave xwes bu, xunave jî kurek mirî anî

Kefene xwe çirand (dirand)

Keftaro, li ber çavan diyaro

Kelhî ne, bes tistek li mala wan nîne

Kelka xwe, selka tu je xilas nakî, ne sax im, çar liv tu jî texe te de

Kelkelo cîhe te li ku ye? Got: "Ba dizane."

Kelk li ser kurke xistiye

Kel kelekî biqelmusk e

Kene be ariye pe girtiye

Kene miriyan pe te

Ken dike, fen dike

Kerambere ber baye mikur te

Kera ku bare min ne lebe ez nabejim "ços."

Kera min dimire boçika wî dixwure

Kera xwe di berika wî de dîtiye

Kere di kurtan de rî

Kere got: "Bar min nakuje, serbar min dikuje."

Kere guhe berxe girt, (dîsa) kere kir zirîn (qarîn)

Kere lawe kere, av li bere, bikeve sere, heb ji hebe bike dere

Kere nabe ber ge, ge tîne ber kere

Kere pir bez, bu xware guran

Kere res, li ber danîn qasle zebes, got: "Min dive welate xwes."

Kere reş xwe spi dibine

Kerê reş xwe sipî dibîne

Kerê Alîka dagerîne qalika

Kerê me çû seferê, hat ji seferê, dîsa kerê berê

Kerê miri ji gur natirse

Kerê şiv li gu

Kerguska xaman e, dev diçere, çav li banzdan e

Kerguske got: "Min da hevraza, tira min bidin cambaza; min da berjera,

Kergu dibeze u tajî dibeze, her du jî dibejin: "Ya Xwede!"

Kergu ji çiye xeyidiye, çiya haj pe tune

Kerî berdaye li pey qerus ketiye

Kerî bi kerîtî daye, pey da qerus qeruse

Kero ji te ra dibejim, mevano tu guhdar be

Kero nemire bihar hat, pîre nemire pincar hat

Kero, mevane hero

Kero, weke hero

Kerra bi gu meke

Ker bi hestî nakeve

Ker çi dizane zeferan çi ye

Ker deve wî venake

Ker dikeve, dibeje: "Hella Xwede!"

Ker heft avjenî dizane, tere ber ave hemiyan ji bîhr dike

Ker ji kera çedibin

Ker ker e di cîhkî de dikeve heriye heft salan li wir ra naçe

Ker ker e, di pira qul re derbas nabe

Ker ket heriyê,xwedî girt teriyê

Ker u gej guhe wî tijî qirej

Ker u kurî li hev zirî

Ker u mekteb?

Ker û hesp li cem hev girêdan ê ji hev û du tir û fisa bêvisin

Ker ve best, xem verest

Kese mino, deste mino

Kesê jinek bîne, divê an tûrek perê wî an jî barek derewê wî hebe

Kesibe asan e rojen siliya dest u piye wan zuhan e

Kesibe (xizane) be nesîbe

Kesib dibeje: "Heya sibe bi Xwede ra me."

Kesîs hero kata naxwe

Kesîs hîmî kata buye

Kesî negotiye ev mala dizan u xumarbazan e

Kesk e, ruye kebaniye res ke. (Xwes ke)

Keso keso carek beso

Kes je re (nikare) kirasa biqetîne

Kes ji arê xwaş narive

Kes li bave min napirse, herkes li diya min dipirse

Kes nakeve gora kesi

Kes nikare je re solan biqetîne

Ketiye ber destan

Ketiye binî

Ketiye daweta cuna

Ketiye rex. (Dikeve rex)

Ketiye zike diya xwe

Ket nav dev u diranan

Ket xeberdan, ker da guran

Kevçiyan nexe (naxe) gurz

Kevçiye çila, nu got: "Bismillah!"

Keve; ku bu se caran ar di mala te keve

Keviran giredidin u kuçikan ji berdidin

Kevirekî hilke, (we) pirsa xwe binke

Kevire pesa xwe hursand

Kevire seriyan e

Kevire takese ye, kîjan ceme bar xwar bibe xwe dide wî alî

Kevire xorza ye

Kevirî di şuna xwe da giran e

Kevirî xwê yî giran e

Kevir ber piye te bibe pener

Kevir cer ket wey hale cer, cer li kevir ket wey hale cer; wisa an wisa wey li hale cer

Kevir çiqasî jî di avê de bimîne, dîsa nerm nabe

Kevir daye ber dile xwe

Kevir li kewe neket, kew li kevir ket

Kevir li sêr kevir name

Kevir u kuçik li min barî, xer u xwesî li te barî

Kewaniye çelek dot. Çeleke sîre xwe ret. Got: "Dile patise ji me xera buye."

Kewen lisandinî, wek kelandinî

Kewkiye pasîn li tesikan e (gehan e)

Kew firî, qismet birî

Kew li kundir ket, ne kundir li kewe ket

Keysa te ku hat, fersend u xebat

Ke buk e ew pe ra berbu ye

Ke çav sere min dikeve (sere min dibîne) sere xwe bi heft rengan giredide

Ke dinya xwar? Ye di ber ehmaqan de xwar

Ke dîtiye kale bi guhar, pîra ling xirzal, zivistana du bihar?

Ke gotiye dewe min tirs e?

Ke gotiye dizo malî ava?

Ke kare pir kir, keziya xwe kur kir

Ke kir xatun? Mer kir xatun, ke kir darqun? Mer kir darqun

Ke nane min xwar, (ewî) tirba min kola

Ke nîre hevaltiye xwar kir, stuye hevale xwe kul kur

Ke seh kiriye, ke xwendiye?

Ke tir kir? Xerîbe gund kir

Ke tir kir? Yen be de u be bav

Ke vegerandin mirî? Yen ku dil kirî

Kês nasibî kesî naxe

Kihêl di bin mêrxasan de dibezin

Kilek run li ser dile xwe da

Kinca hevalan ro danek, hespa hevalan meydanek

Kinç şîva hatin, perispanga vegerandin

Kirase be pasuk (pastî) dixe hurtiye mirov (di hustiye miroav de datîne)

Kirase kires e, qusase quses e

Kirasên orispîya si û sê ne a yêkî li xwekke 32 ya li hevalake

Kir nekir tu re te re nedît (dernexist)

Kitik ne li mal e, nave misk Evdirehman e

Ki tî be nan u av,Ki têrbe dîl'da yâr dîxwaze

Kîdere komek, we dere kedek

Kîder tav be kurke xwe li wir radixe

Kîder xwar e, ew der ji min re war e

Kî dike kî dixwe?

Kî dixwe kî li xwe dixe?

Kî diya min mehr bike, ew bave min e

Kone resî dev jev e, ne nan e, ne av e

Korbe jî, kulbe jî cixarekesekî tejmeul e

Koro tu li min binere çavekî, ez li te binerim herdu (du) çavan

Kor bi nefs be, yeka tenê bes e

Kor çilo li Xwedê dinêre, Xwedê jî werge le dinêre

Kor gote kor: "Min çave teyî kor çikiro."

Ko agir li çiya ket, ter û hişk tev de dişewitin

Ko kela şorbê çû, behayê hesko perêk e

Ko ker ket heriyê, xwedî wê rahêje teriyê

Kuçike me ye, li ber dere xelke direye

Kuçikî bi zorê bişînî pêz xêre nabe

Kuçik çi dizane çarix çiye

Kuçik hestiyan dixwe haj quna xwe dike

Kuçîk, kuçik e

Kulav guyo malî ava

Kula dilan e, xeftane milan e

Kula Mendo, kulor in

Kulinge wî serî care li cîhkî dikeve

Kul u kor li hev civiyan (vehewiyan) li dikana Evdilor

Kuma daynîn pirsa je bikin

Kume Belo li sere Celo (ye) ye Celo li sere Belo

Kume min ji rastiye qetiya ye

Kume Xiço li sere Piço, ne hat ne diço

Kume xwe bi xweliye ve daye sere xwe

Kume xwe daye tel

Kume xwe xwar kiriye

Kumê rasta tim qetyayiye

Kum avetin, ser xwestin

Kundirî pîs, dendikên xwe pir in

Kund dibeje ez ew qas im le aqile min jî ew qas e

Kura zer bu, kura der bu?

Kurek heye gula bave, kurek heye kula bave

Kure mino ne ji mino, roja koçe bare mino

Kurk ketiye mejiye wî

Kurmance nezan got: "Bila bibe erzan,heta ku dev u deling le bune pizdan."

Kurmancî ter e, xew je re xer e (xew je re çi ye?)

Kurme sîrî heya pîrî

Kurmê şiri, heta piri

Kurmi darê yî ji darê

Kurm di sere wî de dilive (dilivin)

Kurm ketiye dile wî

Kurtikî çuxe dew tune bixwe

Kusiyan ji delava xezale av venexwarin

Kusî heken xwe dixe bin axe u dibeje: "Heke ji Xwede re dive we çelika derxe."

Kustiye di ber xelke de ye

Kutilka min jî ji Berfo ye

Kutte bi ta ketiye

Ku agir bi çiyê ket ter û hişk tev dişewitin

Ku agir li çiyê ket, ter û hişk tev de dişewitin

Ku bexte etîman hebuya, bave wan zu nedimir

Ku be çenge min te bibînî renge min

Ku çingiya tas, ha vir, ha rast

Ku deng bi tasê ket çî rast û çi derew wek heve

Ku kela şorbê çû, buhayê heskê pere nake

Ku nanê mirov di turikê hevandebî mirov biminet dixwe

Ku te girt bernede ku te berda bi dû nekeve

Ku te girt bermede, ku te berda bi dû nekeve

Kûçik bi kurman namirin

Kûçik bi quşandinê nabe tajî

Kûçik ji kê bitirse bi wi ali direye

Kihêl di bin mêrxasan de dibezin

Kirinek ji hezar gotinan çêtir e