Gotinên Pêşiyan · Tîpa M

Gotinên Pêşiyan bi tîpa “M”

228 atasozîyên Kurmancî yên ku bi tîpa M dest pê dikin, bi wergera tirkî.

Mabêjin kê kir; dibêjin kê got
Kim yaptı demezler kim söyledi derler.
Mala bava zeynet in, ava cere wan serbet in, dayik ku dimirin, zeyî ten li ba jinbira be rumet in
Mala bave buke gavan e, qelende buke giran e
Mala buke def u zirne, mala zave haj tu tistî tune
Mala Diza, quça Gûza
Mala gavan e, naze (dilika) zeriye giran e
Mala hebune mala kereme, mala tunebune mala kure kere
Mala kura, mala dura
Mala li ser mala, yek xirab, yek ava
Mala merya gora mêruya yê
Mala me çoye me ye, çoye me li ser mile me ye
Mala me li çoyê meye; çoyê me li ser milê meye
Evimiz sopamızda, sopamız omzumuzun üstündedir
Mala mêran kaniya zêran
Yiğitlerin evi, altın çeşmesidir
Mala pirmezin xerabu ji bin
Mala pîre, gora pîre
Mala pir jina xirabu ji bina- Evde çok kadin (hanim; Örnek: gelin, kayin valide vs.) varsa o evin dûzeni kökten bozulur
Mala Seref bi xwe hindik bun, ew jî hin kuro, hin silo, hin seqet bun
Mala virekan xirabuye, kesî je bawer nekiriye
Mala wî bare dîk e. (dîkekî ye)
Mala wî li ser pista wî ye
Mala xelke disewitî, ewî jî li ber firike xwe diqeland
Mala xwe daye ser pista pisîke
Mala xwe kire zêr
Mala xwe li pisîke bar kiriye
Mala zarok tê de, şeytan naçe tê de
Malek e, danzdeh rispiyen wan hene
Male axe diçe, cane xulam diçe
Male da hesti sikandiye
Male li malxe dipe
Male malyemeza, xware tarîx bilmeza
Male qun dive, girare run dive
Male tune evranok, nave jinike dîndarok
Male xwe di ave de berdaye
Malê axê diçe canê xulêm dêse
Ağanın malı gider, uşağın canı yanar
Malê bi ga bi golik nabe
Malê çamêrki û xesiski wek hev dire
Cömerdin malıyla cimrinin malı aynı oranda harcanır
Malê dinê qloçê mêran e
Malê dinê qloçê mêran e
Koça boynuzu ne ise dünya malı da insana odur
Malî dine li dine bime
Malkê ji gund bar kir, re ferah bû
Köyden bir aile göçtü, köy rahatladı
Malxe me Silo be, we xwarina me çilo be
Mal birçî ye, kebanî li ber çi ye?
Mal çune zozana, xwelî li ser qun pena
Mal ji miskan ru res e
Mal li ser malê nabe
Ev üstünde ev olmaz
Mal mala teye lê bi aliyê firaxa nere
Ev evindir ancak mutfak tarafına gitme
Mal mala teye lê bi alyê firaxa nere
Ev evindir ancak mutfak tarafına gitme
Mal mala te ye, le ber ve firaqan neçe
Mal sewitî le ji miskan ra jî nema
Mal ter e, kebanî ser e
Mal u mevdan, nebu qutik u fîstan
Mal xizan e, kebanî nezan e
Mal (malxetî) ket deste kurî, risqe sale se car birî
Mam Hemdan, me çel u gul li der dan, mane em u xeberdan
Mange dosîn u qezwan frostin
Mar bile xwelîyê bi qinat dixwe
Mar dibeje: "Min dikujî (bi) dijminatî, min çal bike (bi) dostî."
Mar ji punge heznakê, punga li ber poz birûzê
Mar ji punge xolî dibu (direvî), pung li ber deve qula mar de hesîn bu
Mar mar e, dema ku mirov ave vedixwe li mirov venade (naxe)
Mar pak buya, linge wî nediketin zike wî
Mast, sed carî mast
Ma alîkî cendek helal yek heram e?
Ma dar tehl e, bere dare sirîn e?
Ma dermala sor me sandibu pey
Ma dîna şorek bi ber nekeve kûra kêçek bi dest nekeve
Ma ev guye henakan e?
Ma eze herim ser gulen sor?
Ma ga dike, ga dixwe?
Ma gotina te kerta kevire?
Ma min ev ruye xwe di as de sipî kiriye?
Ma ne xwîn e? Ha ji dest, ha ji zend
Ma ne xwîn e? Ha ji dest, ha ji zend
Kan değil mi, ha elden çıkmış, ha bilekten
Ma paniya diya min pe xwîn buye?
Ma peze meyî tev hev em nikarin veqetînin?
Ma qasa kembera te sikest?
Ma şorek ber Dîna nekeve
Ma te deste xwe bîhn kiriye?
Ma te deve nedît reze, te piskul jî nedît li feze?
Ma te kapek xwariye
Ma te navika wî birî ye?
Ma te riya xwe sas kiriye
Ma tu ji pere esmanan hatiyî?
Ma (çima) hespe tu revandiyî?
Ma (tu) herfa qurane ye?
Meger li newala nebin xeyala
Vadilerde dolaşma, kabus görme
Meha adare av firî sere dare, bizin kalî ser kare, nîsanen bihare
Mehna lorika dixwe klorika
Mehna sele, gerî nav ele
Mehna sergîna çu gunde Mexîna
Mehvan bi mehvan ne xweşe,xwediye male ji hardûke ne xweşe
Misafir üzerine gelen ikinci bir misafiri sevmez,ev sahibi ise ikisini de sevmez
Meîna pîr, hefsare rengîn?
Mejî le buye av
Mela jî di qurane de sas dibe
Mela nivist çekir ji bo qîze, gu hat li tev mîze
Mela xwarin dît quran ji bîr kir
Melevane ku xeniqî
Melezade mele-zade, me ter xwar zed u zewad e, îcar her yek me di alîkî de bade
Mele mele ber kendal
Memir e memir e hefa tê, mirî şunda kêfa tê
Mera mer dikust, Fata Kore (ber derî) hurpizur disust
Mera xwe avetin kewara, jin çune (sandin) hewara
Merde ji kîsmale xelke ye
Merde ne bi male xwe ye
Mere xevza xe ji jine purt mere, bê purt bike
Merik ket bin siya axe, axe ket bin siya doxîna xwe
Merik na pîre, pey ra guneh hat bîre
Merim kure mera me, îro jî mast sibe jî mast
Merivekî nexeritandiye
Merivekî pist rast e
Merive be guman, be dîn u be îman
Meriv kevira daveje birca belek, naveje sepeta rexe
Mertale wî ruye wî ye
Mer bi muye xwe, jin bi ruye xwe
Mer çav li der e, jinik xwelî li ser e
Mer henin wek dewara res in, dema ku zike wan ter dibe, an merekî dikujin an jineke tînin
Mer kustin nerme-nerm, qîz xwestin germe-germ
Mer meran dikujin,ew ura dişwe
Yiğidi yiğide kırdırıyorlar, sen oturmuş işkembe yıkıyorsun
Mer mera nas dike, qus paldime kere nas dike
Mer mera nas kir, quse quze kere nas kir
Mer tu (ne) guhar u ben in ku tu guhe xwe de kî
Mevane yekî, mevane gundekî
Mevano te xwarine bixwî?
Mevano tu terî an birçî yî?
Mevan got: "Hewa çawa ye?" Xwediye male got: "Riya rewiyan vekirî ye."
Mewluda xer u beser, heçiye dewlemendin bikisin ber diya feqîra bigen bavejin (derxînin) der
Mezera de li ber qîze
Mezhebe wî fireh e
Mezin kir bi nane xwe, kir agir berda cane xwe
Me bayê şand pey kayê ka hat ba ne hat
Me buk anî lez u bez, me leda (daye) rez u bez; sivika male dîsa ez
Me Cizir ava kir, Heso ser de zava kir
Me di xewna sevan de jî hevudu nedîtiye
Me got em herin mala ape xwe firo firkin; me negot eme herin guliya kurkin
Me go lexe te kuşt
Me go lêxe, te kuşt
Vur dedik, öldürdün
Me mêjandin bipêsîra, dane dest êsîra
Mêja Kurmanca ne îbadete, adete
Kürt'ün namazı ibadet değil adettir
Mêrê qels du cara şer dixwaze
Güçsüz adam iki kez kavga ister
Mêrikî li hespê xelkê timî peya ye
Başkasının atına binek adam her daim yayadır
Mêrkî li hespî xelkê ye timî peya ye
Mêr çem e, jin gol e
Mêr ketina quara, jin di çûna hawara
Erkekler korkudan pustu, kadınlar yardıma koştu
Mêvanê yekî, mêvanî gundêkî
Mêvan ji mêvan ne xweşe,xwediyê malê ji herdûya ne xweşe
Misafir üzerine gelen ikinci bir misafiri sevmez, ev sahibi ise ikisini de sevmez
Milê gu dixwe terawîya nake
Min bizanibiya (ku) bave min we bimire, mine guhe wî tijî genim bida
Min çikir ji peze pir, eze çi bikim ji kavira kur?
Min çi xer dît ji bendere, çi bibînim ji kozere
Min daye bi tetika, pey digerim bi pepika
Min feraseta xwe ji be ferasetan girt
Min ji ke re got: "Bira" ji min re got in "birakuj"
Min kir, te kir, Sezere nave xwe kir
Min nan ne bi guhe xwe ve, bi deve xwe ve xwariye
Min xelk hin kir govendê, êdî kesî destê min negirt
İnsanlara oyun oynamayı öğrettim, o zamandan beri kimse (oyuna katılmak için) elimden tutmadı
Min xelk hîn kir govendê, êdî kesî destê min ne girt
Min xelk hîn kir lîstike, du re kesî deste min negirt
Min xwedî kir bi bistane xwe, jine ji min stend bi navrana xwe
Miraze be dil, wek kirase be mil
Mirazê min dil be, ber seriyê min kevir be
Gönlümün muradı olsun, yastığım taştan olsun
Mirinê kêr hat ê berve gur bizire
Mirin heq, gor ferz
Mirin je re buye zere zer
Mirin mirin e, le ev çi kirin e?
Mirin mirin e, le xire-xir çi k... min e?
Miriya zêde neşon ewên tira bikin
Miriye par havîne, nu hatiye sîne
Miriyê pir şuşti yê tira bikin
Mirîska me ye, diçe kadîna xelke de hek dike
Mirîska res e, her roj nexwas e
Mirîske çav da bete, buhistek ji qune kisiya
Mirîske çav da qaze ket heka xwe sikand
Mirîske hek kir, heval ji xwe re çekir
Mirîske min tunenin, dora mala min zîrç e
Mirîsk mirîsk e, ave vedixwe li ser xwe re xwede dinere
Mirîsk nikule xwe ave de dike bere xwe bervi xwede dike
Mirîsk res e, hek spî ye
Mirîşkê hek kiriye, qûna dîk dişê
Mirî ber bi qebre dibirin, teme mirî ber ve male bu
Mirî henin ku hewceyî sîne ne
Mirî hew dizanin, zindî her roj hewle dixwin
Mirovê Kurmanc gava têr xwar ya mêrekî bikuje yan jinekê birevîne
Kürt'ün karnı doyunca ya bir adam öldürür ya bir kadın kaçırır
Mirov bi carekê qûnek nabe
Bir seferle i\ne olunmaz
Mirov dev xweyî bike gerek ser derê mirov bilind be
Mirov dil bike diwara qul dike, jin dil bike erdê qul dike
Mirov here masiya, qûna wî şil dibe
Mirov here masiya, qûna wî şil dibe
Kim balığa giderse kıçı ıslanır
Mirov ji kerê hevala zu peya dibe
Mirov ji kerê hevala zu peya dibe
İnsan arkadaşının eşeginden çabuk iner
Mirov kuştiyê şêra bit, ne girtiyê roviya
Mirov pîr dibe, dil pîr nabe
insan yaşlanır, gönül yaşlanmaz
Mirov pîr dibe, dil pîr nabe
İnsan yaşlanır, gönül yaşlanmaz
Mirov sivra ku ser nan dixwe, kere le naxe
Mirov xwe bi destê xwe ne xurine xura mirov naskê
İnsan kendini kendi eliyle kaşımazsa kaşıntısı geçmez
Mirov zine dike, le ne bi de u xweha xwe re
Mirtibe zir e, ne li defe ye, ne li zirne ye
Mir kere qazî, her kes çu tazî, qazî bi xwe mir, kesî le pirs nekir
Miskan gincî dike
Miskek dikeve sîtila sîr, ew sîr te rijandin
Miske kor hingî axe dikole, li ser sere xwe de dike
Misk li dikana wî bigere, boçika wî we be xuyan
Mişke erdê bikole, biserxwe ke
Mîna dupiska boçika xwe daye ser milî xwe
Mîna gura gost dixwe, mîna melekan xofe dikisîne
Mîna gure yekane
Mîna kersege di hale kevir de bigirî
Mîna kewe teqle
Mîna marî di tur da ye
Mîna masiye ku av li ser be birîn
Mîna maye(hevîrtirş) mirdesî
Mîre miska, buye axaye giska
Mîro borî
Mîr dimire evdal dijît (dimîne)
Mîya çê li mexel ê
Mî birî, sîr firî
Mî bi nigen xwe, bizin bi nigen xwe
Mî bi piye xwe, bizin bi piye xwe
Mî bun kavir, kavir jî bun vir
Mî dikale, berx li mal e
Mus xwes Mus e, piste Algus e
Mu ketiye sîtila dew
Mûjê riş in, ê di berîye axa da ne
Mû bi mû, rihek cêdibe
Mirişka bigere wê lingê wê bi zelq be
Gezen tavuğun ayağında pislik olur
Mirişk çav batê kir qulê xwe katand
Tavuk,kaza özenip suya girince boğuldu
Mirî venagere bi girî
Ölü, ağlamayla geri dönmez
Mirin mirine xirexir çiye?
Ölüm ölümdür, hırıltı nedir?
Mi pis avet, rast ket
Kötü attım, isabet etti

Hemû gotinên pêşiyan û bêtir naverok di sepanê de.

Di sepanê de