Gotinên Pêşiyan — Tîpa Ş (61) | Atasozîyên Kurmancî

Şahdê rovi terya wiye

Tilkinin tanığı kuyruğudur

Şahidê rovî teriya wî ye

Tilkinin tanığı kuyruğudur

Şal hesîn e, tistek di mal de nîn e

Şam dura ma mişar jî dura

Hadi Şam uzak, hendek te mi uzak

Şam dur e, ma mişar jî dûr e?

Şam şekira welat şêrintira

Şam şekerdir ama vatan daha tatlıdır

Şana hingivî ye, lê ne şirînkirî ye

Şayî sayî gotî, sîn sîn gotî

Şebes bi denge xwe, hinar bi renge xwe

Şeb u şekir çûn Diyarbekir, şekir rûnişt dengê xwe nekir, şebê rabû pesne xwe kir

Şeh u mirak (eynik) eywelleh. Kar u şixul na welle

Şekir naxwim, pîvaz dixwim

Şeko peko, nave xwe li hevale xwe ko

Şerbik nû ye, av şirîn e

Şerê man û nemanê (ye)

Şerê sibehê ji xêra êvarê çêtire

Sabahın kavgası akşamın hayrından iyidir

Şerê sibê ji xêra êvarê çêtire

Sabahın kavgası akşamın hayrından iyidir

Şerm, şerefa jina ye

Haya, kadının şerefidir

Şer da xal u xwarzî, şorbe da ap u birazî

Şeva reş keleha mêraye

Kara gece yiğidin kalesidir

Şev bu, şeva reş bû, miya qer bu, berxek li ber bu, li ser berxe çilkek xwîn bu gur ew tev de dî bu (dîti bu)

Şev li pişt e, şixul ne tu tişt e

Şewqa wî daye newqa wî

Şeytan gotiye: "Ye ku li xwe biheyire ez di wî im

Şeytên gotîye "ê li xwe bi heyire ez di wînim."

Şeytan, "Şaşırıp kalanı edeyim." demiş

Şêr şêre; çi jîne çi mêre

Aslan aslandır; ha dişidir ha erkek.

Şêr şêr e, çi jin e çi mêr e

Aslan aslandır, dişisi erkeği fark etmez

Şêr şêr e, çi mê ye çi nêr e

Aslan aslandır, dişisi erkeği fark etmez

Şêr şêr e, çi mê ye çi nêr e

Şêr şêr e; çi mê ye çi nêr e

Aslan aslandır; ha dişidir ha erkek

Şêwra jinan, beriya bizinan

Şêx saf be u xilme av be u keçik u kurik aza bin pa eva nabe

Şil kir zîya bike

Şivan u gavanan hore-hor e ewan watre dinya kore

Şîn u şahî, hevalrewî

Şîre kera metî ye

Şîre min bila çê be, toye min bila pak be

Şîre ser e, di eyare berazan da ye (donxizan daye)

Şîre zikmakî ji firnikan ra anî

Şîri da bigrê hetta pîri

Şorê bi dizikî yê li malê dolê yê

Şorê mîna tire Bizina ye

Şorê xeraw ya xudiya ye

Şox u seng e, bi nav u deng e

Şujina di çave xwe de nabîne, derziya çave xelke de dibîne

Şuna mera, mane kunde dera

Şuna şira bu gongili kera (aslanin yerine eşek palamudu aldi )

Şure qetle li deste te, rehma Xwede li dile te

Şure tazî, xwîn dixwazî

Şur simbele nabire

Şustin vesustin reng u ru, xwarin vexwarin gendi gu

Şuxule havîne zivistane dike

Şuxule kirî pîxem ledixe

Şuxul bu dor, ocax bu kor

Şuxul ji min re bike, ji xwe re hîn be

Şûr kalanê xwe nabire

Kılıç kınını kesmez

Şûşa dilan, wekê dişkê, cebar nabe

Şûşa dil ku şkest nacebire

Gönül camı bir kırılırsa artık birbirine yapışmaz

Şûşeya dil ku şikest nacebire. Gönûl cami bir kirilirsa artik birbirine yapişmaz

Şikefta sed pez heryê wê sed û yek pez ji heryê

Yüz koyunun sığdığı yere yüzbir koyun da sığar

Şêr dimire navê wî, çêlek dimire postê wê dimîne

Aslan ölünce adı, inek ölünce postu kalır

Gotinên Pêşiyan bi tîpa “Ş”