Gotinên Pêşiyan — Tîpa T (130) | Atasozîyên Kurmancî

Taji bi zorê nare nêçirê

Tazı zorla ava gitmez

Tajî jî dibeje: "Ya Ellah!" Kewrosk jî dibeje; "Ya Ellah!"

Takî je bikisînî we sed pîne je bikeve

Talane meru ye, liva cehî ye

Talasa gure ku qantir (hesruk) biha ye

Talihe xelke res e, talihe min res u bes e

Taliya tire, min kezî kure

Tasek dew, nanekî cehîn ne tistek e, ba li pista mere xerab keve

Tase gote legane: "Pîsa resa dev pene, lawike min bu tu dane."

Tastiya wî li ser pista keruske ye

Tazî ji jina xwe re got: "Zirav birese."

Ta bi ta dibe rih

Kil be kil sakal olur

Ta bi ta dibe rîh

Kıl kılla sakal olur

Tehte te le rî, barane sust

Teka çalê, rizkî salê

Tekeve zike diya xwe xwe xilas nabe

Tel telê kermêşê zir zira we weka gamêşê

Temahkaro, gunehkaro

Ter nedixwar nan u jajî, xwedî dikir tole u tajî

Tevir got dare: "Ez hatim te! Dare got: "Ez çi bikim destiye te ji min e.!"

Tevn birî esa serî firî

Tevn hate dara, namîne li wara

Tevn u tesî dile min desî, diçe ave çirtik dave

Tev u tesiyan ra na welleh, qulopon re eywallah

Texte min gelek mixan hilnade

Teyrek hebu teyra gistî li ser wî de zîrç dikir ewî jî li ser çeliken xwe de zîrç dikir

Teyrê ku gost dixwun nikilxwarin

Et yiyen kartallar eğri gagalı olur

Teyrê ku goşt dixwin nikilxwarin

Et yiyen kartallar eğri gagalı olur

Teyr difire bi refe xwe re

Teza dibînin, kevna ji bîr dikin

Teze diya mine çoka xwe dayne erde ji min ra birakî bîne

Teze hatin, kevn xelat in

Te cat,Xudê ra murat

Senden çaba,Allahtan murat

Te cat,Xudê ra murat

Senden çaba, Allahtan murat

Te çi danî beroşê, tuê wî bixwî

Tencereye ne koyduysan onu yersin

Te çi xwar losî can be, te çi dît ji me ra beje

Te daye avê, ha li çongê ha li navê

Te deve nedîn li rêzê ma te mişkul jî nedîn li pirêzê

Te got kew e, min got nikile we sor e

Te got mirî tira nakin!

Te hela he maste ser bi sîr nexwariye

Te he ginikres nedîtine

Te kef kir, ez ketim belaye

Te ku da ave, ha li çoke, ha li nave

Te ku ra girî te ku ra bihecî

Te sere min xwar

Te silk jî divet, kutilk jî divet

Te sotin le naye gotin

Te sust ava bi gu, ez çi bikin qenciya bi du

Tifa li ser hevraz e

Tif kirine beqe, beq li wan keniya u got: "Ruye min bi ava behre sil nabe, we ji tifa we sil be?"

Tilî peçiyen wî zer dibirin

Timawo ji hevalan mawo

Timaya çarixan kir gore qetand

Timayi birakuje

Tamah, kardeş öldürendir

Timayî, re mayî

Timî bere kevçî berve xwe dike

Tira par havîne, îro hatiye sîne

Tira pîre ya du çiqil deve mere be aqil

Tirba daye xwes çekir le kelike we de rî

Tirba nezda miriya kîjan e?

Tirba siwaran her kola ye

Tirk navin eşîr

Tirsa gur ji baranê heba wê ji xwe re kulavek çêkira

Kurdun yağmurdan korkusu olsaydı kendine bir aba yapardı

Tirsa mirine ketiye dil

Tir ji Qeyso re kir eyb

Tir li hemama, derew li xerîbiye

Tir li ku, das li ku!

Tiste nedîtî u nebînayî. (Tisten nemayî.)

Titî ku sar dibe, dibeje: "Eze xanîkî ji xwe re bigirim."

Tivinga deste te, tu tesiya diya te ye?

Tîra ji mine, li mine

Tîr dikim dan diçe,rohn dikim nan diçe

Tî dibe ave tî tîne

Toroqa wî dan ser nane wî

Tote totavinge, li te sele min bejînge

Tove xweziye çandin li sune, La hewla Wellah hesîn bu

Tuyî deve hev kirine

Tu benike sor u zerbuyayî, te bi dere hebana xwe ve buyayî

Tu bibî gerdî, tu nebînî wî erdî

Tu bidî zîtika nedî zîtika, te bidî heqe dîzika

Tu bikî nekî Xwede bide te

Tu bi hiriba tê li nav keri ba

Yapağılı olsaydın sürü arasında olurdun

Tu bi hirî ba, te li nav kerî ba

Tu bi ve quse, naçî Muse

Tu bi vî aqilî herî, tuye keweke hesîn ji xwe re bigirî

Tu cehnemê nebini buhust bi te xwes nabe

Cehennemi görmezsen cennet sana tatlı olmaz

Tu çawa siware exteyî, te çawa nivîne xwe bazirgan ra hîstiye?

Tu çi bejî li bejna hespe min (heyren) te

Tu çi têxi kewarê wê ew bê xwarê

Dolaba ne koyarsan onu alırsın

Tu çi zu buyî dîk, te çi zu bang da?

Tu çi zu buyî kundir, te çi zu sax veda?

Tu devî ma bûkêy, ez jî yî malê exê

Tu dibejî deve te mor kirine

Tu dibejî ji deve gur derketiye

Tu dibejî ji nexwasan ra çuye berfe

Tu dibejî li ser diranekî çeriyaye. (çeriye)

Tu dibejî qey demana dare ji te dixwazin

Tu dixwî, li min digivire

Tu dizanî ke tuyî (tifî) deve wî/we kiriye

Tu di bin kume mindayî

Tu gistî ser hev de bikutî nabe sîr u pîvazeke

Tu hatiyî agir bi deyn bibî?

Tu he rastî helikresan nehatiyî

Tu ji bîhr bikî, Xwede ji bîhr neke

Tu ji sa ra çarixan bidiruyî we çarixen xwe bixwin

Tu ji vir ve çuyî gizim, ji we ve hatî nizim

Tu jî dizanî ro xerab li min çuye ava

Tu kere lexî, xwîn je naye

Tu kîjan kevirî rakî (hilkî) ew ji bin derdikeve

Tu li serî u sosina li desta u bazina Xwede ji hinekan distîne dide hinan

Tu li Soro dixî, Moro ji xwe ditirse

Tu me je re gotiye hespe te ker e?

Tu min bixwerîne, ez jî te dalesim

Tu nesekirînî, nan sela te napeje

Tu ne mala he he ye ku her roj be

Tu poz bigirî, ruhe wî/ we ye bikise

Tu qala ke bikî an li ber derî ye an ser xenî ye

Tu tera xwe tirî digerî an, kustina nehtor digerî?

Tu tist naye ber çaven wî/ we

Tu xwes mevan e, le ne tu mazuvan e

Tû Meriyi Tû Insani. Sen Adamsin,Sen Insansin

Tû Meriyi Tû Insani

Sen Adamsın, sen insansın

Tû paz ne dîtîya ma pişkul jî ne dîtîya

Hadi sürüyü görmedin, boklarını da mı görmedin

Tifkirine bake bake gotiye ruyem ava bahre şil nabe tif te şil be

Tükürmüşler kurbağaya kurbağa demiş: Benim yüzüm denizden ıslanmıyor, tükürüğünden ıslanacak

Tirsa gur ji baranê heba wê ji xwere kulavek çêkra

Kurdun yağmurdan korkusu olsaydı kendine bir aba yapardı

Tirs merga rêviye

Tirs ne kêmasî ye, netirsîn zêdehi ye

Korku eksiklik değildir, korkmamak fazlalıktır

Tişte belaş weke laş

Beleş, leş gibidir

Tişte çu nede du gava bide du dibe gu\..

Gotinên Pêşiyan bi tîpa “T”