Gotinên Pêşiyan · Tîpa Z
Gotinên Pêşiyan bi tîpa “Z”
56 atasozîyên Kurmancî yên ku bi tîpa Z dest pê dikin, bi wergera tirkî.
Zad u ziwane tevli hev dike
Zad zade miriyan e, gost goste sa ne. Got: "Xevzank bi xwe jî ji kîre filan e."
Zane dawet e, le nizane mala ke ye
Zaroyen du pinda, weke riya here du gunda
Zar doste pist hisk
Zavaye me çi zava ye, qîra sîr e li me geriya ye
Zavaye me çi zava ye, teniya don e li me geriya ye
Zebes e, dendik res e, çiqas xwes e
Zer da bi zer, kirkirk jor de daser
Zêr di zikaka de winda nabe
Zêr di zikaka de winda nabe
Altın sokaklarda kaybolmaz
Zêr wenda kir, di pê morî ket
Zêr zane, zor zane
Zêr zane, zor zane, devê tivinga mor zane
Zêr zane, zor zane
Altın yapabilir, kuvvet yapabilir
Zikekî ter e, deh zikan birçî ye
Zike wî sen e. (sen buye)
Zikê bixwe savarê divê here hawarê
Zikê bixwe savarê divê here hawarê
Bulgur yiyen imdada koşmalı
Zikê ku pîzav xwarî yê bişewite
Zikê têr hale yê birçî neyê
Zik li piste ve girtî ye
Zik ter dibe sturiye xwe li kendalan dide
Zik ter e, çav birçî ye
Zik ter e, mil ser e
Zik ter e, xew je re xer e
Zik u pist buye yek
Zilamek hebu, dema nane wî hebu dewe wî tunebu, dema dew hebu nan tunebu; dema herdu jî hebun ew ne li mal bu
Zilam ji pîreke, gaye cot ji çeleke
Zilam li ser kar e, pîrek li bin dar e
Zilam zilam e, pîrek pîrek e
Zilmkaro, dinya xwaro
Zilm zilma Xwede ye, ferman fermana axe ye
Zimane mara ber derxist
Zimane sor e, pesî (pesiye) ne geli ye ne zihor e
Zimane wî nebuya, qijikan we çaven wî derxistina
Zimane xwe birî, cîhe xwe kirî
Zimanê dirêj darkukê serê xwedyê xwe ye
Uzun dil sahibinin başına agaçkakandır
Zimanê dirêj darkutikê serê xwediyê xwe ye
Uzun dil sahibinin başına ağaçkakandır
Zimanê xwe jêke cihê xwe çêke
Zimano leq-leq, seriyo teq req
Zimano leq û leq,seriyo teq û req. zimano birî,seriyo seqirî
Ziman girtî, ser rehetî
Ziman sor e, hereket kor e
Zimanê mirov bike leqe leq ewê serê mirov bike teqereq
Zivir zivir, dîsa li vir
Zivistan hat birka feqîran teqiya
Zîlike bihare, debara male
Zor gêzerê radike
Zor, havucu kökünden çıkarır
Zor nagîheje kere, palan dikute
Zor zane zer zane deve tivinga mor zane
Zotike we/ wî ji sere hefte heft bave we/ wî zedetir e
Zu bajo, hur bajo, dur bajo, ga meesîne
Zikê xwe hîn neke du nanan, bejna xwe hîn neke du fistanan, wê ser te bê sal û zamanan
Karnını iki ekmeğe, endamını iki fistana alıştırma; bir gün yokluğunu görürsün
Zikê zarokan tijî ye lê zimanê wan nagere
Çocukların karınları söz doludur ama dilleri dönmez
Zilam kanî ye, pîrek birk e; eger birk şikestî be, av têda nayê girtin
Erkek kaynaksa kadın bir havuzdur; havuz çatlaksa kaynaktan gelen su birikmez
Hemû gotinên pêşiyan û bêtir naverok di sepanê de.
Di sepanê de